Minguhlaba!!

Het heeft even geduurd, maar eindelijk hebben we een plek gevonden met goed werkend internet. Hier dus het eerste verhaal over onze avonturen in het mooie myanmar.

Woensdag 11 november was het weer zover, er ging weer een nieuw avontuur van start. Deze keer een reis van 5 maanden door myanmar, de australische oostkust en nieuw zeeland. Via dubai vloog ik in een airbus A380 naar bangkok. Alleen het vliegtuig is al een belevenis, wat een apparaat zeg, er kunnen net iets meer als 800 passagiers in! Op het vliegveld van bangkok zag ik mirte weer en vanaf nu gaan we 2 maanden samen op pad. We hadden een taxi naar het centrum gedeeld met 2 duitse meisjes. Na een uurtje rijden kwamen we in de wijk uit waar we verbleven. Het backpackers gevoel kwam gelijk terug toen we onze kamer zagen. Klein en verstikkend heet. Maar moe dat we waren hebben we toch eerst lekker een dutje gedaan. S avonds hebben we bij ons eigen hostel gegeten, alles hier ziet er leuk en sfeervol uit. Na nog een klein rondje te hebben gelopen hielden we het voor gezien.

Aangezien we alleen vandaag maar hebben in bangkok, gingen we op tijd op pad. Op naar het “royal palace”. Ik ben hier zelf 4 jaar geleden al geweest maar vond het niet erg om nog een keer te zien, wat een prachtige gebouwen met al die kleine steentjes, goudkleuren en mozaikspiegeltjes. Het was alleen zo verstikkend warm en vreselijk druk dat je er niet echt van kon genieten. Door naar “wat pho” de grote liggende buddha. Ook hier was ik al geweest dus besloot om buiten op mirte te wachten. Mee kwam er een flink buitje naar beneden. Toen we later doorliepen naar de “praya river” begon het heel erg te flitsen en keihard te onweren. Wegwezen dus! In de tuk tuk zijn we zeiknat geregend. Dat werd dus eerst andere kleren aantrekken en wachten totdat deze bui een beetje ging liggen. Het koelde gelijk wel lekker af dus eind van de middag zijn we met een watertaxi over de “praya river” naar chinatown gegaan. Hier hebben we lekker rondgewandeld en genoten van alle vreemde dingen die je hier ziet. We zijn laat gaan eten en zijn toen op de bekende kho san road beland. Super druk, maar dat is het hier volgens mij altijd. Later die avond kwamen we de duitse meiden weer tegen waar we een aantal biertjes mee hebben gedronken. Ook hebben we gefrituurde schorpioenen van de straat gekocht en jaaaa, we hebben een poging gedaan. Niet echt lekker... We werden later nog vergezeld door 2 jongens en we hebben een super gezellige avond gehad. Te gezellig eigenlijk.... En veel te laat....

Resultaat: Na net 3 uurtjes geslapen te hebben werden we wakker met echt een ontzettende kater. Snel alle spullen terug in de tassen stoppen en hup de taxi in richting vliegveld. Via een ander vliegveld dan waar we aangekomen zijn vertrokken we naar mandalay in myanmar! Zoveel zin in, al was dit echt niet van ons gezicht af te lezen. Wij gaan dus nooit meer zo hard op stap de avond voordat we moeten vliegen (zeggen we gelukkig nooit ;-) de vlucht verliep soepel maar was blij dat we er na 2,5 uur uit mochten. Ik zat me toch naast een stinkvent die rook naar oud zweet! Er waren gratis pendelbussen van air asia naar het centrum. Bij de eindstop zijn we achterop de scooter gestapt en werden we voor 1 euro netjes voor de deur van ons hostel afgezet. We slapen in een dorm die we gisterenavond nog geboekt hebben. Totaal anders dan we verwacht hadden op een positieve manier. Grote schone kamers, airco, wifi en rooftop terrasje. Na even bijgeslapen te hebben na de vlucht zijn we de straat op gegaan om iets te eten. We kwamen terecht in een restaurantje waar bijna niemand engels sprak en waar we door blije gezichten werden verwelkomd. Wat een heerlijke mensen, ze zijn oprecht blij om je te zien. Na wat handgebaren besloten we om de bbq te bestellen maar deze was echt niet te eten. Alleen maar vet en bot dus we waren verplicht om daarna nog iets anders te zoeken. En laat er nou net een bistro bij ons om de hoek zitten die burgers verkoopt!

Na een simpel ontbijt van brood, thee en een banaan hebben we een planning gemaakt over hoe het best te gaan reizen hier. Niet alles is even makkelijk bereikbaar... Tegen de middag hebben we een taxi genomen die ons af heeft gezet onder aan mandalay hill. Hier waren een aantal pagoda’s (een traditioneel buddistisch religieus monument, een cylinder achtige tempel, bovenop afgewerkt met juwelen) de moeite waard om te bezichtigen en er zaten zeker een aantal hele mooie bij, met veel mozaik en goud. De klim naar de top was pittig omdat het zo heet was maar na 20 minuten stonden we boven. Hier komen veel studenten en monniken om een praatje te kunnen maken met buitenlanders om hun engels te verbeteren. We werden dus regelmatig aangesproken. Na zonsondergang zijn we terug naar beneden gegaan en wederom achter op een scooter gestapt om ons af te laten zetten in een wijk met restaurantjes. We vonden een street food karretje wat indisch eten verkocht en hier zijn we dus gaan zitten. Heerlijk gegeten en veel ook en dat voor 2,60!

Laatste dag in mandalay. Vandaag gaan we met een tour mee die we via ons hostel geboekt hebben. Om 9 uur vertrokken we naar “sagaing” waar we een pagoda met 350 treden beklommen hebben en vanaf de top een heel mooi uitzicht hadden over de heuvels die bedekt waren met kloosters en goud gekleurde pagoda’s. Na de lunch zijn we de rivier overgestoken naar inwa, een rustig dorpje met weer veel ruines en pagodas. De beste manier om dit dorp te verkennen is met paard en wagen. We waren met een groepje van 5 dus we werden onderverdeeld in 2 wagens. Het was relaxt maar soms ook best eng. De karretjes waren best klein en de wegen waren vaak onverhard met diepe sporen waardoor het leek alsof het wiel er spontaan af kon vallen... Laatste stop was amarapura waar de bekende “u bein bridge” is, werelds langste teak houten wandelbrug staande op 1086 palen. We hebben hier genoten van een biertje, met rustgevend uitzicht en een mooie zonsondergang. Tegen 18.30 waren we weer “thuis”. Eten, douchen, chillen en slapen maar.

Vandaag reizen we verder. Onze bus naar hsipaw vertrok pas om 14.00 dus hebben we op het gemakje ontbeten, spulletjes ingepakt en nog wat koekjes ingeslagen. We waren ruim op tijd op het busstation wat er maar rustig bijlag voor zo een grote stad. Onze bus zag er prima uit. Wel was het een pittige rit, schuddend heen en weer over een slechte weg en dan ook nog continu door de bergen rijden waardoor je al die bochten ook nog eens meekrijgt. En ja hoor, de 2 lokale mannen naast ons werden ziek. De volgespuugde zakjes hingen ze vervolgens net zo makkelijk voor hun aan de stoel op zonder knoopje erin. En dat zakje maar bungelen en bungelen waardoor wij met grote ogen naar elkaar zaten te kijken. Gelukkig werden ze al snel uit het raam gegooid. Na 6 uur rijden kwamen we op onze bestemming aan en werden we zelfs ook nog opgehaald door het hostel waar we verbleven.

Hsipaw is een klein dorpje en de meeste toeristen komen hier om een trekking te doen. Na het inbegrepen ontbijtbuffet wat echt dikke prima was hebben we een beetje informatie opgedaan over de mogelijkheden. Het werd al snel duidelijk dat we het in lily hostel willen boeken, waar we ook verblijven. De vrouw des huizes is ook zo aardig, ze heeft vanochtend zelfs met ons beide geknuffeld! De rest van de dag hebben we een beetje rond geslenterd en een heel stuk gewandeld. Goede warming up, want morgen gaan we beginnen aan een 2 daagse trek!!

Om 9 uur werden we opgehaald door onze gids, een klein mannetje van in de 20 met vieze tandjes maar wel heel lief. We moesten eerst een klein stukje met de tuk-tuk rijden voordat we bij de trail aankwamen. We waren met een klein groepje, waarvan we met 4 man doorgingen op de 2-daagse trek en de andere 3 gingen maar voor 1 dagje mee. De hike was super mooi, langs rijstvelden, door bananen plantages, over stromende beekjes en langs kleine dorpjes. Overal zijn de mensen blij om je te zien. Ze zitten al vanaf veraf te lachen of roepen hallo, terwijl andere heel erg verlegen zijn. Ze zijn zo lief en goudeerlijk en vind het mooi om te zien dat de meerderheid nog de traditie volgt. Zo draagt iedere vrouw en bijna ook alle mannen een “longyi”, een sarong achtige rok. Daarbij dragen ze “thanakha” op hun gezicht, een gele pasta verkrijgbaar van boomschors wat als combinatie gebruikt wordt voor zonnebrandcreme en make-up.Tussen de middag hebben we in een klein bergdorpje geluncht met rijst en allerlei verschillende dingetjes erbij. Tegen 16.00 uur kwamen we aan in het Palaung dorp waar we verbleven en vanaf waar de rest weer terug ging naar de bewoonde wereld. Het huis was echt mega groot, ons kamertje daarintegen inniminnie. 1 betonnen muur met 3 flinterdunne houten muurtjes. We hebben de zonsondergang bekeken en de werkvrouwtjes die bezig waren met het drogen van thee bladeren. Voor diner kregen we rijst met tofu, omelet, pompoen en een soort spinazie bladeren. We hebben nagetafeld met een aantal kleine flesjes rum, zo goedkoop hier! Om 22.00 moesten we allemaal op bed liggen. Aangekomen in ons kamertje barste het echter van de spinnen, wel een stuk of 10. 1 was zo mega groot dat zijn ogen glinsterden als je er met een lichtje op scheen en de kleintjes konden springen!! Hier gingen we dus echt niet slapen. Snel een leeg matras ergens anders ingepikt waardoor onze gids in dat kamertje moest slapen maar daar had hij geen problemen mee.

Niet echt heerlijk geslapen op ons 5mm dikke matras. Om 7 uur gingen we ontbijten, met rijst, wat ik echt niet wegkreeg. Moeizame start dus. Vandaag gingen we nog eens 5 uurtjes lopen en wat is de natuur toch prachtig hier. We liepen in een cirkel waardoor we dus niet dezelfde route terug hadden. Vandaag was veelal dalen en het was heel heet, waardoor het toch best zwaar was. Tegen de middag kwamen we dan eindelijk aan bij de plek waar we noodle lunch hadden en dit was tevens de eindstop. Jeeh, overleefd! We werden terug afgezet bij ons hostel waar we even konden bijkomen. S avonds hebben we met hetzelfde clubje op het dakterras gezeten, kaartspelletjes gespeeld en weer rum gedronken. Een literfles kost hier 1,50 euro dus kan je eigenlijk niet laten liggen ;-)

Vanuit hsipaw hebben we een populaire treinrit naar pyin oo lwin gedaan. Iedere toerist nam de hogere klasse maar wij gingen met ons groepje voor ordinary class wat dus betekent dat je tussen de locals zit op houten bankjes en dat voor 7 uur lang. Maar leuk dat het was! Mensen lachten naar ons, wilden een praatje aangaan en gaven ons pindas. De trein ging langzaam en schudde veel heen en weer, maar het hoogtepunt kwam toen we bij het “gokteik viaduct” aankwamen. Gebouwd in 1901, 318ft boven het ravijn, 2257ft lang en toendertijd de 2 na langste spoorwegbrug ter wereld. Aangekomen in pyin oo lwin hebben we een taxi genomen naar mandalay waar we weer in hetzelfde hostel sliepen als onze eerste nachten hier.

Al op tijd stonden we op het busstation om naar monywa te gaan. Bussen gaan ieder uur dus we zaten al snel achterin een minivan geduwd. Tassen op het dak, proberen om het busje zo vol mogelijk te krijgen en de 3,5 uur durende rit kon van start. Eenmaal gesetteld in ons hotel zijn we met een tuk-tuk naar “thanboddhay paya” gegaan, een grote tempel waarvan het dak is bedekt met mini stupas. 8km verderop hebben we “bodhi tataung” bezocht, oftewel 1000 buddhas. In 2008 was hier de opening van de grootste buddha ter wereld, 130 meter hoog en glinsterend van het goud. We konden tot aan de 16e verdieping naar boven lopen waarbij iedere verdieping interessante muurschilderingen had. Na 4 uurtjes touren hebben we lekkere kip vermicelli op met een verfrissend biertje erbij.

De dag erna hebben we een motortaxi genomen naar Y Mint, een klein dorpje waar maar weinig toeristen komen. Dat was al goed te merken onderweg, mensen keken regelmatig nog eens een keer achterom. Het ritje duurde ongeveer 3 kwartier over veelal zanderige paadjes maar langs mooie landderijen. Eenmaal aangekomen gaf 1 van onze scooterchauffeurs ons een kleine rondleiding. We werden al snel naar binnen geroepen door 2 kinderen. Binnen zat een 66 jarige monnik die ons maar thee bleef bijschenken, muziekfilmpjes liet zien (want echt iedereen heeft een telefoon) en ons het schaaltje met mais, sesam en noten bleef aanreiken waaruit iedereen waarschijnlijk al van dezelfde lepel had gegeten. Toen hij er vervolgens hele ongepelde knoflooktenen in gooide omdat dat zo goed is voor je hart, sloegen we toch maar vriendelijk af. Maar wat een leuke ervaring, bij deze monnik thuis, op de vloer thee drinken!

Vanuit Monywa zijn we vertrokken naar Nyaung U, beter bekend als Bagan, de stad van de vele tempels. Op het busstation moesten we een uurtje wachten voordat we konden vertrekken. Bleek het echter een lokale bus te zijn. Wij dachten natuurlijk het ergste maar de bus was nog redelijk comfortabel. De bus zat vol, maar dan ook echt vol. Zelfs het gangpad stond vol met stoelen en krukjes. Na 4 uurtjes rijden stonden we op het nieuwe busstation van Nyaung U. Er stond eigenlijk maar 1 mannetje die ons verder wilde vervoeren maar hij vroeg echt veel te veel. Wij gingen dus lopen, in de kokende hitte. Gelukkig kwam er een taxi achter ons aan die ons wel voor de normale prijs meenam. Gelukkig maar, want het was nog meer dan 4km lopen! Aangekomen in het hotel hebben we gelijk een taxi geregeld om ons naar de tempels te brengen voor de zonsondergang. We gingen naar “pyathada paya,” een bekende dus we waren zeker niet alleen. En wow, het is inderdaad magisch.

05.00 ging het wekkertje af om de zonsopgang te gaan bekijken! We hadden voor vandaag een e-bike gehuurd die al netjes klaar stond. Natuurlijk wisten wij niet hoe zo een ding werkte, net als een scooter toch? Maar hij was allang gestart toen ik dacht dat hij nog uit stond. En zo vroeg was het natuurlijk ook nog eens pikkedonker waardoor we eerst een aantal keer verkeerd reden. Gelukkig waren we op tijd vertrokken en bleek het achteraf toch niet zo moeilijk te zijn geweest om “shwe san daw paya” pagoda te vinden. Ook hier waren weer heel wat mensen. En wauw, wat een zonsopgang! Uitkijkend over bagan, wat vroeger een koninkrijk is geweest en waar rond de 12e eeuw meer dan 4000 tempels gebouwd zijn. Net voordat de zon opkwam stegen er 21 hete luchtballonnen op wat het uitzicht echt magisch maakte. Na ons volgepropt te hebben aan het ontbijtbuffet zijn we terug gereden en hebben we flink wat tempels bezocht, waaronder de allerbekendste, “ananda patho.” Onderweg kwamen we het franse stel tegen waarmee we de trekking hebben gedaan een aantal dagen geleden. We vonden een kleine tempel die niet toeristisch was en die we met 5 andere mensen hebben moeten delen voor zonsondergang.

Na heel veel tempels gezien te hebben, verlaten we bagan weer. 07.00 stond de pick-up voor de deur. We hadden via facebook kaartjes gereserveerd voor JJ bus, een hele luxe maatschappij. Maar 3 stoelen op een rij, breed met grote armleuningen, zitje voor je benen en een eigen tv! 8,5 uur hebben we er over gedaan om in Nyaung Schwe te komen, een dorpje bij Inle Lake. We hebben dus niet veel meer gedaan die dag.

Ondertussen zit onze tijd er hier in myanmar alweer bijna op. Maar hierover meer in de volgende update!! Fijne sinterklaas iedereen!

Liefs mariska