Namaste! Hier de laatste update over nepal. Sinds vandaag zitten we weer terug in india dus hier nog even de laatste verhalen over dit geweldige land!

Zondag 21 december kwamen we dus terug van onze trekking. Omdat de bus vanuit de bergen richting pokhara langer duurde dan we dachten, kwamen we pas eind van de middag terug bij ons hotel. We hebben heerlijk gedouched en toen de gehuurde spullen terug gebracht en onze was afgegeven. We hadden verschillende aanbevelingen gekregen om bij “godfathers” te gaan eten. En ze hebben hier inderdaad overheerlijke pizza! We hebben ons helemaal vol gepropt met pizza en bier, we vonden dat we dat wel verdiend hadden.

De dag erna waren we nog niet top fit en besloten om het rustig aan te doen na alle actie van afgelopen week. Na een heerlijke ochtend zonder wekker hebben we vandaag eigenlijk niks anders gedaan dan gegeten en gerelaxed....

Tsja, zo rustig aan doen is ook niet alles. Paragliden dan maar? Om 11 uur gingen we vliegen dus iets daarvoor werden we opgehaald en bovenop een berg vlakbij het meer afgezet. Mijn “piloot” had al 17 jaar ervaring en was ervan overtuigd dat er niet veel uitleg nodig was. Gewoon rennen wanneer ik het zeg en de rest volgt vanzelf.... Ik had dit al een keer eerder gedaan in argentinie, maar het blijft toch spannend. Vooral wanneer je richting de afgrond van een berg rent om zo de wind te vangen. Maar na een paar passen zaten we al in de lucht! En wat een uitzicht zeg, over het meer en de himalaya. Zelfs de adelaren die rond vlogen kon je bijna aanraken. We hebben 30 minuten in de lucht gezeten. Genoeg voor mij want mn ontbijt zat me toch niet zo lekker meer. Na een perfecte landing recht in de middenstip, werden we terug naar het centrum gebracht. De rest van de middag hebben we aan het meer gezeten, in het zonnetje, genietend van de rust.

Tijd om pokhara te verlaten. Half 8 vertrok de bus richting kathmandu, maar wij zouden iets eerder uitstappen. We wilden nog steeds graag naar daman, een dorpje met blijkbaar prachtig panorama vieuw over de himalaya. In onze eerste week nepal hebben we al een poging gedaan om hier te komen, maar toen stonden we in kathmandu op het verkeerde busstation. Poging 2 dus: in naubise werden we uit de bus gezet. Dit is een klein plaatsje op een splising van waaruit we een ander busje moesten nemen richting daman. We hadden de bus die vanuit kathmandu vertrok al gemist aangezien we onderweg over een grote steen reden en we een klapband hadden. Na de vervanging van de band werden we ergens afgezet voor lunch waarna de bus vervolgens weg reed zonder dat wij iets wisten. Onze tassen lagen er nog in en 1 meisje werdt helemaal panisch, ze rende achter de bus aan... Wij vonden het ook wel vreemd maar wisten toch wel dat hij terug zou komen. En dat deed hij ook. Maar goed, in naubise hadden we een aantal mensen gevraagd voor de bus naar daman. Niemand sprak engels maar uit een beetje gebarentaal konden we opmaken dat we moesten wachten. Een uur later kwam er een klein minibusje die stampvol zat en dat bleek ook nogeens de laatste bus te zijn... Er werd ons een lift aangeboden door een vrachtwagen die ons 30 minuten naar boven kon rijden, maar het werd al donker en dan moesten we voor de laatste 1,5 uur nog vervoer zoeken. Dan maar op naar kathmandu. Helemaal brak kwamen we op kerstavond aan in de hoofdstad waar alles te krijgen is. Lekker biefstukje dan maar, omdat het kan en omdat het kerst is!

1e kerstdag! Lekker uitgeslapen en vervolgens een restaurantje in de zon opgezocht. Linda kwam hier ook naartoe, het nederlandse meisje dat we in chitwan national park hadden ontmoet. Heel toevallig bleken we in het zelfde hostel te zitten en ook nog eens in dezelfde dorm! Was ons niet eens opgevallen vanacht. Ach ja, er slapen dan ook maar 9 andere mensen op dezelfde kamer... In het restaurantje hebben we de hele middag vertoefd vooral met het spelen van kaartspelletjes. De kerstman is ook nog langsgeweest. Toen ik van de wc afkwam lag daar ineens een kerstkaart met een zak muntdrop van klene! En dat smaakte super kerstman! S avonds hebben we lekker gegeten en zijn we een barretje ingedoken met live muziek. We raakten flink aan de praat met een groepje nepalese jongetjes wat eigenlijk wel heel gezellig en komisch was. Maarrr, kerst hier is alleen voor de toeristen dus rond 23.00 gingen de meeste barretjes dicht. We zijn nog doorgegaan naar een disco waar we nog een aantal uurtjes hebben staan dansen.

2e kerst vieren ze hier niet. Mirte voelde zich sinds gisteren al niet zo lekker dus heb ik vandaag maar een beetje praktische dingen gedaan. Een kamer vastgelegd voor oudjaarsnacht, informatie opgedaan over een rafting excursie en de tijden van de bus om richting het oosten van nepal te gaan. S avonds weer genoten van een heerlijke maaltijd. Ik had sizzler genomen, een kipburger met groenten, frietjes en een soort champignonsaus op een gloeiend hete houten plaat waar de rook nog vanaf komt.

Vandaag gaan we raften! We zouden om half 7 opgehaald worden bii het bureautje waarbij we geboekt hadden. Om 7 uur was er nog niemand en hebben we maar even gebeld. De jongen had zichzelf verslapen en schaamde zich kapot. We werden in een taxi geduwd en moesten flink haasten om de bus te halen. We werden er ergens uitgegooid en op een lokale bus gezet. Er werd ons niks verteld, alleen dat er iemand op ons zou staan wachten bij het eindpunt. Het zou 3 uur rijden zijn, maar met al dat gestop tussendoor werden het al 4 uren. We dachten dat de chauffeur vergeten was om tegen ons te zeggen wanneer we uit moesten stappen, maar uiteindelijk waren we er. Bleek dat we nog moesten wachten op andere mensen wat ook nog eens een uur duurde. Na het “veiligheids” verhaaltje konden we dan eindelijk in onze korte broekjes de raft in het water tillen. Het begon heel rustig maar al snel kwamen we in een paar leuke stroomversnellingen terecht. Wij en de chineese jongen vonden het super gaaf, de indiaanse familie met 2 kinderen iets minder. Mirte en ik zaten voorin in de raft en werden telkens zeiknat. Niet echt heel prettig in wintertijd want het water was toch echt heel koud. Net na de 2e stroomversnelling knikkerde mirte uit de boot aangezien we helemaal scheef de “golf” ingingen. Gelukkig reageerden we snel en kon ik haar met mijn peddel terug richting de raft trekken. Na elkaar even met een geschokte blik aangekeken te hebben lagen we al snel in een deuk. Na 2,5 uurtje raften waren we blij dat we bij de eindstop waren, wat hadden we het koud! Na een lokale lunch werden we weer op een bus gezet die er weer zo lang over deed. Terug in kathmandu werden we ergens in het donker afgezet en moesten we dus maar zien hoe we terug bij ons hostel kwamen. Het raften was super leuk, maar met alles daaromheen waren we het niet mee eens.... Morgen dus eerst maar ons beklacht doen.

28 december!! Mijn 26e verjaardag begon in ieder geval goed. Ik werd wakker gemaakt door mirte voor een ontbijtje op bed. Cappucino en een chocolade croissant die ik hier van de bakker zo heerlijk vind. Is het heel erg dat ik er daar al een stuk of 9 van op heb in de afgelopen 4 of 5 dagen?? Ik heb nepaleese sokken gekregen, een doosje after eight chocolade en een happy birthday muts die ik uiteraard ophad toen we voor ontbijt gingen. Grappig dat toch wel veel nepalezen daarop reageren! We besloten om die middag naar nagarkot te gaan, in de kathmandu vallei. Het was iets langer als 2 uurtjes rijden in de bergen. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over de himalaya range. We wilden de zonsondergang zien maar het is natuurlijk weer echt iets voor ons om dat op 5 minuten na te missen... We hebben s avonds nog even een lokaal verjaardagsmaal gegeten met een flesje wijn erbij maar het werd toch snel koud dus we lagen al snel onder de dekens.

Vandaag hebben we uitgeslapen en toen een uitzichtspunt opgezocht. We kwamen terecht op het dak van een restaurant met prachtig uitzicht. Op een hele heldere dag kan je zelfs de mount everest zien liggen. Nagarkot is maar een heel klein bergdorpje maar heel erg rustgevend. Toch wel lekker na zo een grote stad als kathmandu. In het zonnetje hebben we weer kaartspelletjes gespeeld en deze keer hebben we de zonsondergang niet gemist!

Omdat we al vroeg lagen te slapen vanacht, konden we vandaag vroeg opstaan voor de zonsopgang. Koud maar mooi om zo een reeks besneeuwde bergtoppen iedere keer van kleur te zien veranderen voordat de zon helemaal op is. Na het ontbijt namen we een bus naar patan, die uiteraard weer helemaal vol gepropt zat en waar de house muziek door de speakers galmde. Aangekomen in patan zijn we eerst gaan lunchen. Daarna hebben we een wandeltour gedaan die in onze lonely planet stond. De eindstop was bij durbar square waar weer hele mooie tempels stonden. Het was er druk dus leuk om even mensen te kijken. We kwamen nog 2 heilige mannen tegen waarmee we uiteraard even mee op de foto moesten. Eind van de middag zijn we terug gegaan naar kathmandu.

De laatste dag van het jaar alweer en hoe leuk is het dan om in nepal te zijn, een land waar ik zeker nog een keer terug naartoe wil. We hebben een dagtripje gedaan naar bodnath waar 1 van de grootste stupa’s ter wereld staat. En inderdaad, wat een mega ding is het zeg! Het was er ook super druk met mensen en vooral ook met monniken, allemaal gekleed in dieprode gewaden. Er was duidelijk iets aan de hand of het was gewoon een belangrijke dag want het waren er echt veel. We konden op en rondom de stupa lopen maar daar zaten al veel monniken klaar om te bidden. Toen we even gingen zitten voor een drankje begon door de luidsprekers het gebed. De rode doek rond het bovenlijf werd vervangen door een oranje. Interessant om te zien, wisten we nu maar wat het allemaal betekent... Terug in kathmandu hebben we mexicaans gegeten en toen een kroegentocht gaan doen. Uiteindelijk zijn we blijven plakken in tom&jerry‘s bar waar ze lekkere muziek draaiden. Er zaten een aantal toeristen en veel nepaleese mannen die hem al goed hadden hangen. Grappig, want dit is voor hun gewoon een reden om zat te worden. Hun nieuwe jaar is pas in april. En nu word je ook wel heel snel zat van flessen whiskey op tafel en dat vervolgens te mengen met heet water... We hebben lekker staan dansen en zijn na 12 uur met een aantal andere toeristen doorgegaan naar een dansclub. Dit is mijn eerste oud en nieuw zonder vuurwerk en dat alles al om 2 uur dichtgaat. Op de terugweg naar het hostel kwamen we langs een frituur dat patatjes oorlog verkocht. Als nederlander in het buitenland kan je dat natuurlijk niet laten liggen en hij smaakte nog goed ook, of zou dat door de drank komen?!?! ;-)

Een goede nachtrust zit er in nepal niet echt in. Na 5 uurtjes slapen kwamen we ons bed uit. Uitchecken en naar een restaurant gegaan waar we binnen konden zitten bij een kachel. Bijna alles is hier buiten maar het was een koude en regenachtige dag vandaag. Na de brunch zijn we naar het busstation gegaan. We gaan naar ilam in het oosten van nepal wat 18 uur zou gaan duren. Om 3 uur vertrokken we en we zaten gelukkig voorin waar we veel beenruimte hadden. Helaas was onze chauffeur iets minder. Veel te hard rijden, proberen in te halen wanneer dat overduidelijk niet gaat lukken en op het allerlaatste moment op je rem trappen. De nachtbussen willen graag voor het donker de bergen uit zijn, misschien een idee om eerder te vertrekken? Zaten we ook nog eens naast een kotsfamilie.... De man had zelfs helemaal over zijn kind en vrouw heen gekotst! Deze rit duurt ook zo vreselijk lang omdat we eerst een aantal uur richting het westen reden om vervolgens een tijdje naar het zuiden te rijden om dan naar het oosten te gaan. Echte logica! We kwamen de volgende dag rond 10 uur s ochtends aan, helemaal brak.

Ilam is maar een klein plaatsje maar na een hele tijd rondgezocht te hebben met ons brakke hoofd naar een fatsoenlijke plek om te slapen vonden we toch eindelijk iets. Na een ontbijt waar we heel lang op hebben moeten wachten kregen we een emmer met heet water om te douchen. Het middagdutje was iets langer dan gepland. We zijn nog even een heuvel opgelopen richting een hotel wat een mooie ligging heeft tussen de theeplantages met mooi uitzicht. Maar het was al laat en toen het echt donker werd viel de stroom weer eens uit. Dat gebeurt hier toch zo vaak he, soms wel 6 keer op een dag. Sommige plekken hebben zelfs een “stroomschema”. We hadden net eten besteld wat nu dus 2 uur ging duren en we zaten in het pikkedonker. Ze hadden zelfs geen kaarsjes, onbegrijpelijk. We zijn maar snel terug gegaan naar ons eigen hotel en na het eten gelijk naar de kamer gegaan...

De laatste dag in nepal en weer was het een grauwe en regenachtige dag. We hebben een beetje door de theeplantages gelopen en kwamen een man tegen die enthousiast in het nepalees tegen ons begon te praten in de veronderstelling dat we hem wel begrepen. Hij was eten aan het verzamelen voor zijn koe. We liepen een tijdje achter hem aan totdat we bij een paar huisjes aankwamen waar hij woonde. We moesten bij zijn koe gaan kijken en daarna gaan zitten om thee te drinken. Lekker bakje thee met melk, maar mierzoet. Wel leuk dat ze er zo op staan dat je moet blijven voor thee. Er kwamen gelijk kindjes op ons af die verlegen in het engels een paar vragen gingen stellen. Weer een grappige lokale ervaring, wat weer maar aangeeft hoe gastvrij de mensen zijn. In nederland zou je toch niet zo snel een wildvreemde binnenvragen voor

een

kopje thee... Die avond is het flink door gaan regenen met harde onweer. Januari is blijkbaar geen beste maand om hier te zijn. Vandaag zijn we de grens weer terug over gegaan naar india en zitten op het moment in darjeeling, benieuwd wat dat ons allemaal weer gaat brengen!!